Inmiddels ben ik alweer drie maanden vader. Wat een geschenk! Maar ook wat een zoektocht en wat een veranderingen… Ik dacht voorbereid te zijn. Podcasts geluisterd, boeken gelezen en gesproken met meerdere ervaringsdeskundigen. Maar in het moment zelf? Ik maak kennis met slaaptekort, poepluiers, buikkrampjes, hydrofiele doeken en frustraties. De grootste frustratie ontstaat eigenlijk wanneer we binnen twee weken de basis van slaap- en eetstructuur op orde willen hebben. Wat een drama. Leuk wat er in de boeken staat, maar de werkelijkheid is wel degelijk anders. We laten de voorgeschreven structuren uit de boeken al snel wat meer los.
Logisch nadenken, continu aanpassen en blijven omkijken naar jezelf en elkaar
We gaan inmiddels wat meer voor de tactiek: logisch nadenken, continu aanpassen, en goed blijven luisteren en kijken naar de baby. Maar ook blijven omkijken naar je relaties, in het bijzonder die met je partner. Door gewoon te proberen, te evalueren en te behouden wat goed gaat, ontstaat vanzelf steeds meer rust, structuur en routine. Blijven luisteren en omkijken naar elkaar blijkt ook cruciaal. Zelfs met weinig slaap en veel frustratie. Toch iedere keer weer even samen aan de eettafel zitten om met elkaar in gesprek te gaan. Toch even tijd maken om met vrienden een wandeling te maken en te kletsen over de veranderingen in je leven en hoe die de vriendschap mogelijk beïnvloeden.
Hoe doen we dat eigenlijk in organisaties?
Als ik nu op de bank lig en terugkijk op de afgelopen drie maanden, denk ik: wat lijkt het eigenlijk op wat ik ook in teams tegenkom. Teams die in hun ontwikkeling direct zoeken naar houvast en structuur. Hoe vaak komt de zin ‘eerst de basis op orde krijgen’ niet terug in ontwikkeltrajecten? Hoeveel boeken en modellen zijn er inmiddels niet geschreven, waar een verandermanager of leidinggevende zich vervolgens halsstarrig aan vasthoudt als een soort heilige graal? Teams waar het al jaren stroef loopt, terwijl de grootste stap is dat ze een keer echt met elkaar in gesprek gaan en het uitpraten.
Uiteindelijk bestaat de succesformule voor teamontwikkeling naar mijn idee uit een aantal basiselementen. Ten eerste: zorg voor een passende opleiding of voldoende basiskennis. Ten tweede: kijk, voel, luister, denk rustig na, probeer iets, evalueer het en behoud wat goed gaat. Vertrouw er vervolgens op dat rust, structuur en routines vanzelf ontstaan. En o ja, tot slot: blijf te allen tijde naar elkaar omkijken en met elkaar in gesprek.